‘ดั่งแสงสว่างนำทาง’ นิทรรศการ The Illumination 2017 รังสรรค์งานศิลป์ น้อมถวายอาลัย สะท้อนภูมิพลังแผ่นดิน

Published June 19, 2017 by SoClaimon

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

http://www.naewna.com/lady/262836

วันพฤหัสบดี ที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2560, 06.00 น.

‘ดั่งแสงสว่างนำทาง’ นิทรรศการ The Illumination 2017

รังสรรค์งานศิลป์ น้อมถวายอาลัย สะท้อนภูมิพลังแผ่นดิน

เพื่อเป็นการน้อมถวายอาลัย และรำลึกพระมหากรุณาธิคุณอย่างหาที่สุดมิได้ ของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เดอะ ลีโอเบอร์เนทท์ กรุ๊ป ประเทศไทย ร่วมกับ บริษัท สยามสินธร จำกัด ได้จัดนิทรรศการเฉลิมพระเกียรติฯ ในคอนเซ็ปท์ The Illumination ความสว่างที่ส่องแสงนำทาง ผลงานภาพสร้างสรรค์ที่ได้แรงบันดาลใจจากพระราชกรณียกิจ และพระราชจริยวัตรของ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชในแง่มุมต่างๆ ที่ยิ่งเห็น ยิ่งศึกษา ยิ่งเกิดปัญญา เสมือนเราได้เข้าไปค้นพบความสว่าง และแรงบันดาลใจในการดำเนินชีวิต โดยภาพพระบรมสาทิสลักษณ์ทุกภาพใช้วัสดุธรรมชาติที่เกี่ยวเนื่องตามแนวพระราชดำริ จัดแสดงให้ชมไปจนถึงวันที่ 16 พฤษภาคม นี้ ณ ลานกิจกรรม อาคารสินธร ถ.วิทยุ

สำหรับชิ้นงาน The Illumination มีหลากหลาย ไฮไลท์ประกอบด้วย ทรงทำ วาดจากสีของดิน แรงบันดาลใจจากโครงการชั่งหัวมันพระราชกรณียกิจที่ต้องการทำให้ดูเป็นตัวอย่าง ทรงแก้ปัญหาดิน ด้วยการเจาะจงซื้อที่ดิน ซึ่งแห้งแล้ง ติดปัญหาเรื่องน้ำ แล้วเพาะปลูกเพื่อที่จะทรงทำให้เห็นว่าอะไรที่ทำไม่ได้นั้นทำได้ ร่มเงาแห่งความเพียร ทำจากสีของพันธุ์ไม้ที่ทรงปลูกในสถานที่ต่างๆ แข็งแรงจากข้างใน วาดจากนมจิตรลดา ตัวอย่างการเริ่มต้นทำงานโดยที่ไม่หวังสิ่งใด แต่กาลเวลากลับให้
ผลตอบแทนเกินคุ้มค่า ขุนเขา วาดจากสีของเมล็ดกาแฟ ทรงไม่ลดละต่อการแก้ปัญหาปลูกฝิ่น แม้จะพบว่าเมล็ดกาแฟที่มอบให้ปลูกทดแทนเหลือรอดเพียงต้นเดียวบนยอดเขาที่ห่างไกลทรงให้ชาวเขาปลูกต่อไปจนกลายเป็นผลผลิตหลักของชาวเขา

ปัญหายากแก้ง่าย วาดจากหญ้าแฝก ที่ช่วยแก้สารพัดปัญหา น้ำท่วม ดินถล่ม รักษาหน้าดิน รสชาติของความสุข วาดด้วยผลไม้เมืองหนาวต่างๆ จากโครงการหลวงที่ช่วยชาวเขาปลูกพืชทดแทนฝิ่น เส้นทางเกลือ วาดด้วยเกลือ โดยได้รับแรงบันดาลใจจากพระอัจฉริยภาพการพลิกวิธีคิดผสมไอโอดินลงในเกลือเพื่อช่วยชาวอีสาน สัมผัส วาดด้วยสีของผลส้ม พระเมตตาอย่างหาที่สุดมิได้ ที่มีต่อผู้ป่วยโรคเรื้อน ภาพเพียร ทำจากต้นข้าว ฟางข้าว เมล็ดข้าว ที่น้อมนำแนวพระราชดำรัสว่า “ข้าวต้องปลูกไปเรื่อยๆ…คนไทยนี้ต้องมีข้าว” ค่าของแกลบ วาดจากแกลบเผา เปลือกข้าวไร้ค่า นำมาเป็นพลังงานทดแทน ตัวอย่างการใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่าของพระองค์ และ พลังที่มองไม่เห็น วาดจากควันที่เกิดจากน้ำมันแก๊สโซฮอล์

แรงบันดาลใจของเหล่าครีเอทีฟผู้สร้างสรรค์งานที่ควรค่าแก่การชม อาจกล่าวได้ว่า ดีงามจนน้ำตาไหล เริ่มตั้งแต่  ภาพเพียร ภาพวาดจากต้นข้าว ฟางข้าว เมล็ดข้าว โดย ปิติ พงศ์เรขนานนท์ / ปณต เที่ยงแช่ม / คัดนานต์ บุณยรังสฤษฏ์ แนวคิดจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 ตรัสไว้เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ.2504 ว่า “…ข้าวต้องปลูกไปเรื่อยๆ เพราะอีก  20 ปี ประชากรอาจจะ 80 ล้านคน ข้าวจะไม่พอ คนไทยนี้ต้องมีข้าว แม้ข้าวที่ปลูกในเมืองไทยจะสู้ข้าวที่ปลูกในต่างประเทศไม่ได้ เราก็ต้องปลูกต่อไป ต้องปลูกต่อไป ถึงยังไม่ดีก็ต้องทำ แม้มองไม่เห็นทางออกก็ต้องเดิน…” เราจึงเริ่มต้นทำงานชิ้นนี้จากเหตุผลที่ว่า เราทำไม่ได้ ทำไม่เป็น แต่เราต้องเริ่มลงมือทำ เอาข้าวมาทำกระดาษ ตลอดการทำงานชิ้นนี้ เราได้เรียนรู้ในสิ่งที่เราไม่เคยรู้ เราทำในสิ่งที่เราไม่เคยทำ เราผิดพลาดครั้งแล้วครั้งเล่า แต่เรากลับได้ผลลัพธ์ที่ยิ่งใหญ่ในใจ ผลลัพธ์ของความเพียร เป็นความเพียรพยายามในชั่วเวลาเล็กๆ ที่เทียบไม่ได้เลยกับความเพียรที่พระองค์ทำเพื่อพวกเรามาทั้งชีวิต “ภาพเพียร” นำข้าวไทยสายพันธุ์ต่างๆ มาทำเป็นกระดาษให้เกิดเฉดสีที่ต่างกัน

เส้นทางเกลือ ภาพวาดจากเกลือ โดย ภารุจ ดาวราย / นุวดี เกตุเรืองโรจน์ / นเรศ ลิมาภรณ์วณิชย์ / ศรายุทธ ตั้งพงศ์ศิรประภา ตอนแรกทีมเราไม่เข้าใจเรื่องเส้นทางเกลือ ยังคิดว่าเป็นการเสด็จพระราชดำเนินไปยังแถบอีสาน เพื่อเอาไอโอดีนไปพระราชทานแก่คนที่นั่น พอได้ศึกษาทำความเข้าใจจึงรู้ว่าเป็นการพลิกวิธีคิดผสมไอโอดีนลงในแหล่งผลิตเกลือ แล้วให้เกลือเหล่านั้น เดินทางไปสู่คนทั่วพื้นที่อีสานด้วยตัวเกลือเองอะไรทำให้พระองค์ท่านทรงคิดได้ แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือ อะไรทำให้คนอย่างพวกเรา คิดไม่ได้ บางทีเราคงต้องขยันคิดให้มากกว่านี้ภาพเขียน “เส้นทางเกลือ” นี้ เป็นการนำเม็ดเกลือจากจังหวัดสมุทรสาคร แหล่งผลิตเกลือต้นทางของประเทศ มาใช้เทคนิคการเกลี่ยบนกระดาษสีน้ำทะเล ให้ภาพฟองคลื่นที่ยิ่งใหญ่ อันหมายถึงพลังความคิดที่ยิ่งใหญ่ของพระองค์

สัมผัส ภาพวาดจากสีของผลส้ม ทำขึ้นโดยสิริน วรรณวลี / ณธีพัฒน์ จาตุรนต์รัศมี / ปิติ พงศ์เรขนานนท์ / สกลวัฒน์ ภู่ประเสริฐ แนวคิดเกิดจากในค่ำคืนหนึ่ง หลังความโศกเศร้าอย่างที่สุด ผมเปิดทีวีทิ้งไว้อย่างว่างเปล่า เพียงเพื่อให้เวลาผ่านไป ในทีวี.ฉายเรื่องพระราชกรณียกิจต่างๆ ของพระองค์ท่าน แต่เรื่องที่ทำให้ผมสะดุด และต้องหันมาครุ่นคิด คือพระเมตตาของพระองค์ท่านที่มีต่อผู้ป่วยโรคเรื้อน ในวันที่ผู้ป่วยโรคเรื้อนอยู่ในหลืบที่ต่ำสุดของสังคมถูกตัดขาดจากโลกภายนอกและเป็นที่รังเกียจจากคนอื่น แม้แต่ถูกขับไล่…ถูกส่งไปอยู่ในนิคมโรคเรื้อน สถานที่แม้แต่ชาวบ้านที่มีพื้นที่ติดกัน ยังไม่ยอมให้ถนนตัดผ่านด้วยความรังเกียจ พระองค์เสด็จฯไปยังนิคมโรคเรื้อนท่ามกลางคำทัดทานของข้าราชบริพาร ส้มจากนิคมโรคเรื้อนแพร่งขาหยั่ง ส้มที่ไม่เคยมีใครกล้ากิน ส้มที่ทุกคนเคยรังเกียจ เมื่อรู้ที่มา ถูกคั้นและระบายออกมา จำลองเหตุการณ์ที่แสงสว่างสาดส่อง ลงมายังจุดที่ต่ำสุดในวันนั้นอย่างเท่าเทียม สิ่งที่พระองค์ท่านทรงทำ เปลี่ยนมุมมองในการมองผู้คนของผม เพื่อนร่วมงาน ลูกน้อง พนักงานในห้าง แม่ค้าในตลาด แม่ค้าข้าวแกง เด็กเสิร์ฟ แท็กซี่ คนขับมอเตอร์ไซค์ คนขายพวงมาลัย ทุกคนล้วนเท่ากัน เราไม่ได้ดีกว่า หรือเหนือกว่าใครเลยพระองค์ท่านทรงแสดงออกให้เราเห็นถึงความเกื้อกูลกัน ความเมตตาต่อทุกคนอย่างเท่าเทียมโดยแท้จริง

ร่มเงาแห่งความเพียร ทำจากการทับสีของพันธุ์ไม้ที่ทรงปลูกในสถานที่ต่างๆ โดย เธียรจุฑาณ์ รุกขวิบูลย์ / กนกพร ศิริเสรี / ศิริวรรณ อนันต์ณัฐศิริ /ธนพงษ์ องอาจโยธิน / ปรีดี อัศวพานิชพันธ์ / เอกวิทย์ เชพานุเคราะห์ / เมศิกานต์ ศรศรีวิวัฒน์ / นิธิธัช หิรัณยปรีชากุล / วิลาวัณย์ สงวนวงษ์ / ประธาน อุดมทรัพย์วงศ์ ต้นไม้ของ “พ่อ” มีอยู่ที่ไหนบ้าง? ตอนเริ่มทำงานชิ้นนี้ นี่คือคำถามแรกที่เราอยากรู้คำตอบ แค่เปิดมือถือ เข้ากูเกิ้ล ก็รู้คำตอบในเสี้ยววินาที เร็วจนไม่ทันรู้สึกว่าต้องรออะไร แต่ในคำถามเดียวกัน มันบอกอะไรบางอย่างที่ทำให้เราฉุกคิดมากกว่าต้นไม้ใหญ่ของ “พ่อ” ที่ผ่านเวลาจนแตกกิ่งก้าน ให้ร่มเงากับทุกสิ่ง ตามสถานที่ต่างๆ ทั่วประเทศ ในร่มเงานั้น เราเห็นความเพียรของพระองค์ที่ทรงใช้เวลาหลายสิบปีกับการปลูกต้นไม้ ไม่ว่าจะเสด็จฯไปที่ใด ร่มเงาที่ถึงจะใช้เวลา แต่มันก็เห็นผล ย้อนกลับมาดูตัวเอง หลายสิ่งง่ายและเร็วจนน่ากลัว เร็วจนบางครั้งก็รอไม่เป็น เร่งรีบจนลืมไปว่า ทุกสิ่งล้วนมีเวลาของตัวเองสำหรับความสำเร็จ ไม่ใช่เพียงต้นไม้ แต่ยังหมายถึงชีวิต อย่าได้กลัวล้มเหลว ถ้ามีความเพียรพยายามอย่าได้กลัวว่าจะช้ากว่าใคร ถ้าอดทนรออย่างแน่วแน่ในจุดหมาย ผลสำเร็จย่อมเกิดขึ้นไม่วันใดก็วันหนึ่ง งานภาพ“ร่มเงาแห่งความเพียร” ชิ้นนี้ จึงอยากสะท้อนแนวคิดของสิ่งที่พระองค์ทรงทำ ด้วยการบรรจงวางชิ้นส่วนเล็กๆ จากดอกไม้ ใบไม้ และต้นไม้พันธุ์เดียวกับที่พระองค์ทรงปลูก ร้อยเรียงทีละชิ้นๆ ใช้เวลาในการทับให้สีจากธรรมชาติเกิดเป็นภาพของพระองค์ ผู้ทรงมีความเพียรจนถึงความสำเร็จอย่างที่ตั้งเป้าไว้

 

ยังมีอีกหลายภาพที่เรื่องราวและแรงบันดาลใจจากการทรงงานของ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ล้วนน่าประทับใจเช่นกัน ตามไปสัมผัสด้วยตัวเองที่ ลานกิจกรรม อาคารสินธร ทาวเวอร์ ถนนวิทยุ เปิดให้เข้าชมโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายใดๆ จนถึงวันที่ 15 พฤษภาคม 2560

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: